• Start: 28/07/2016 00:00, 2 More
  • End: 28/07/2016 00:00

  • Start: 20/09/2016 00:00
  • End: 20/09/2016 00:00

  • Start: 05/11/2016 12:30
  • End: 05/11/2016 14:30

Orig. naslov La notte
Podaci (IT/FR, 1961) 115'
Uloge Marčelo Mastrojani, Žana Moro
Režija Mikelanđelo Antonioni
Mesto Svečana sala, Uzun Mirkova 1
Datum 5. novembar 2016.
Vreme 12:30
Program Festival italijanskog filma

U središtu priče filma je bračni par - uspešni pisac Đovani Pontano (Marčelo Mastrojani) i njegova supruga Lidija (Žana Moro) - koje pratimo od njihove popodnevne posete umirućem prijatelju u bolnici, preko proslave Pontanova najnovijeg dela u kući jednog bogatog industrijalca, pa sve do njihovih zasebnih noćnih avantura - Lidija luta ulicama Rima, a njen se suprug upušta u aferu s ćerkom industrijalca...

***

"Vizualno uklapanje likova u prostore u kojima se nalaze, pretežno čiste oblike urbane arhitekture, izjednačavanje njihovih psih. stanja s fizičkim položajem, ostvareno preciznim variranjem planova, posebice uporabom širokokutnog objektiva i kombinacije dubinske oštrine i krupnog plana u istom kadru, istodobno ističe i artificijelnost načina predočavanja i nužnost interpretativnog pridavanja značenja formalnim odnosima. Od uvodne sekvence, iznimno duge vožnje niz staklenu fasadu zgrade Pirelija, koja iz kranske vizure kamere odražava panoramu Milana, preko mnogih prizora određenih prozorima i ogledalima, stalna prisutnost staklenih površina ističe njihovo dvostruko svojstvo da odražavaju gledatelja ili propuštaju pogled. Dok je vremenski okvir strogo zadan i linearan, odnosi u prostoru podložni su stalnim mijenama: Valentina sama smišlja pravila igre dok je igra na crno-bijelim kvadratima poda, Lidia može proizvoljno promijeniti smjer svojega lutanja gradom, intelektualac poput Giovannija može obnašati razne društv. funkcije, uloge ljubavnika mogu preuzeti različite osobe, žičana igračka može poprimiti različite oblike, a iste riječi različita značenja. Fabularnim isticanjem verbalne komunikacije i obiljem dijaloga, film značenje iskaza prikazuje kao funkciju kontekstualnog razrješenja, dok ga vizualno neprestano dovodi u pitanje: složen prostorni i montažni ritam završne sekvence – ostvaren izmjenama polutotala, ekstremnih totala i drastičnih krupnih planova – ostaje interpretativno nerazrješiv. Film je na festivalu u Berlinu nagrađen Zlatnim medvjedom."

T. Brlek, Filmski leksikon, Leksikografski zavod Miroslav Krleža, Zagreb, 2003